Παρασκευή 26 Μαρτίου 2010
Το τέλος μιας σχέσεις το επόμενο βιβλίο της λέσχης ανάγνωσης Καστοριάς
Η επόμενη συνάντηση της λέσχης ανάγνωσης Καστοριάς το Σάββατο 10 Απριλίου στην Δημοτική Βιβλιοθήκη στις 6.30 μ.μ με το βιβλίο Το τέλος μιας σχέσεις του Γκραχαμ Γκρήν
Τρίτη 16 Μαρτίου 2010
Εκδηλώσεις στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Καστοριάς
Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Καστοριάς διοργανώνει α)το Σάββατο 20 Μαρτίου στις 8.00μ.μ μουσική εκδήλωση σε συνεργασία με το σύλλογο
"η μελωδία της καρδιάς" και β)με τον ελληνοαμερικανικό σύλλογο Καστοριάς ομιλία με θέμα "Αμερικανοί φιλλέληνες στην επανάσταση του 1821"την Κυριακή 21 Μαρτίου και ωρα 6.30 μ.μ
Ηείσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη και οι δύο εκδηλώσεις πραγματοποιηθούν στην αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου στο Δημαρχείο Καστοριάς.
"η μελωδία της καρδιάς" και β)με τον ελληνοαμερικανικό σύλλογο Καστοριάς ομιλία με θέμα "Αμερικανοί φιλλέληνες στην επανάσταση του 1821"την Κυριακή 21 Μαρτίου και ωρα 6.30 μ.μ
Ηείσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη και οι δύο εκδηλώσεις πραγματοποιηθούν στην αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου στο Δημαρχείο Καστοριάς.
Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010
Να βλέπεις στον έρωτα
Η λέσχη ανάγνωσης Καστοριάς για το μήνα Μάρτιο επέλεξε να διαβάσει το βιβλίο του jorge bucay "να βλέπεις στον έρωτα" το βιλίο μιλά για τις σχέσεις των ζευγαριών ένα βιβλίο για την αγάπη και για τον έρωτα.Η επόμενη συνάντηση θα γίνει στις 21 Μαρτίου ημέρα Κυριακή στις 6.00μ.μ στο γνωστό μέρος
Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010
Επόμενη συνάντηση της λέσχης Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καστοριας 21.02.2010
Ο Ενρίκε δε Έριθ (Enrique de Heriz) είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς και πολυδιαβασμένους σύγχρονους Ισπανούς συγγραφείς. Γεννήθηκε το 1964 στη Βαρκελώνη, σπούδασε φιλολογία και εργάστηκε ως μεταφραστής και επιμελητής. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται αποκλειστικά με τη συγγραφή.
Στην επομενη συναντηση της λεσχης μας 21.02.2010 θα συζητησουμε για το βιβλιο του: "Ψέμα" απο τις εκδόσεις Πάπυρος
Το ογκώδες έργο του ντε Έριθ συνιστά ένα πολύπλοκο αρχιτεκτόνημα. Κουράζει ενίοτε με τα αλλεπάλληλα μεθοδολογικά/ επιστημολογικά ζητήματα που θέτει ως προς την αναζήτηση της αλήθειας, ως προς το παιχνίδι του ψεύδους, την παραγωγή γραπτού και προφορικού λόγου, την κατασκευή μύθων και θρύλων, το εθιμικό δίκαιο και τη φύση της γνώσης. Ανταμείβει εν τούτοις τον αναγνώστη. Βέβαια, αυτό που σε τελική ανάλυση μαθαίνουμε δεν είναι η αλήθεια του παρελθόντος αλλά η δομική σημασία του ψεύδους. Σημασία δεν έχει η αλήθεια, λέει, αλλά η αφήγησή της. Το σημαντικό είναι να διηγούμαστε πειστικές και με εσωτερική λογική ιστορίες, υπαινίσσεται ο ευφάνταστος πάτερ φαμίλιας που επινοεί τις απαραίτητες αρθρώσεις για το ετερόκλητο ιστορικό υλικό, ανάγοντάς το σε μύθο. «Σκέφτομαι, άρα αφηγούμαι, άρα υπάρχω» είναι το πιστεύω μιας από τις φυλές που οι πρακτικές τους περιγράφονται εδώ, παραπέμποντας σε μια πρώιμη καρτεσιανή προσέγγιση της ύπαρξης. Εν τέλει ο Ενρίκε δε Έριθ δικαιώνεται καταδεικνύοντας τις ιλιγγιώδεις αβύσσους που μόνο το μυθιστόρημα μπορεί να γεφυρώσει.
Φιλόδοξο βιβλίο, άρτια μεταφρασμένο, που αν απέφευγε ορισμένες άσκοπες επαναλήψεις θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μεγαλειώδες.
Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2009
Φίλες της λέσχης ανάγνωσης Καστοριάς για τον μήνα Νοέμβριο διαβάζουμε Λένα Διβάνη το βιβλίο της "Τι θα γίνω άμα δεν μεγαλώσω"
Τι θα κάνω άμα δεν μεγαλώσω; Αλλά κι εσείς, γιατί δεν μεγαλώνετε επιτέλους; Γιατί συμπεριφερόμαστε όλοι σαν ανήλικα (λέμε συνεχώς ψέματα, τρώμε βρόμικα στις καντίνες, διαβάζουμε αηδίες, δεν στρωνόμαστε να δουλέψουμε, οδηγάμε ντίρλα, κι άμα τρακάρουμε μουντζώνουμε τη μαύρη τύχη μας); Γιατί δεν αλλάζει τίποτα επιτέλους, αφού όλοι είναι υπέρ της αλλαγής; Πώς θα καταφέρω να μην πνιγώ μες στο "εγώ" μου; Τι εννοούμε όταν λέμε "σ' αγαπώ" ή "το Πολυτεχνείο ζει"; Αφού δεν ζει, ρε παιδιά, ποιον κοροϊδεύουμε τώρα; Αυτές και άλλες ερωτήσεις ήθελα να σας κάνω. Να σας πω τι σκέφτομαι, μήπως και μου πείτε τι σκέφτεστε. Κουβέντα να γίνεται. Γιατί η ζωή του καθενός μας κρέμεται κυριολεκτικά από τις ζωές των άλλων -αυτό τουλάχιστον το 'χω πιάσει... Κι επειδή δεν γνωριζόμαστε προσωπικά, άρχισα να τα γράφω σε περιοδικά, σε εφημερίδες, στο διαδίκτυο. Τώρα έγιναν και βιβλίο. Υπάρχει εκεί έξω κανείς που να ξέρει την απάντηση; Η ισχύς εν τη ενώσει -ακόμα κι αυτό κοντεύουμε να το ξεχάσουμε. Άντε λοιπόν, περιμένω: divani@otenet.gr. Τα κείμενα αυτά πρωτοδημοσιεύτηκαν στο "Elle", στα "Νέα" και στην "Αυγή" από το 1998 ως το 2005.
Τι θα κάνω άμα δεν μεγαλώσω; Αλλά κι εσείς, γιατί δεν μεγαλώνετε επιτέλους; Γιατί συμπεριφερόμαστε όλοι σαν ανήλικα (λέμε συνεχώς ψέματα, τρώμε βρόμικα στις καντίνες, διαβάζουμε αηδίες, δεν στρωνόμαστε να δουλέψουμε, οδηγάμε ντίρλα, κι άμα τρακάρουμε μουντζώνουμε τη μαύρη τύχη μας); Γιατί δεν αλλάζει τίποτα επιτέλους, αφού όλοι είναι υπέρ της αλλαγής; Πώς θα καταφέρω να μην πνιγώ μες στο "εγώ" μου; Τι εννοούμε όταν λέμε "σ' αγαπώ" ή "το Πολυτεχνείο ζει"; Αφού δεν ζει, ρε παιδιά, ποιον κοροϊδεύουμε τώρα; Αυτές και άλλες ερωτήσεις ήθελα να σας κάνω. Να σας πω τι σκέφτομαι, μήπως και μου πείτε τι σκέφτεστε. Κουβέντα να γίνεται. Γιατί η ζωή του καθενός μας κρέμεται κυριολεκτικά από τις ζωές των άλλων -αυτό τουλάχιστον το 'χω πιάσει... Κι επειδή δεν γνωριζόμαστε προσωπικά, άρχισα να τα γράφω σε περιοδικά, σε εφημερίδες, στο διαδίκτυο. Τώρα έγιναν και βιβλίο. Υπάρχει εκεί έξω κανείς που να ξέρει την απάντηση; Η ισχύς εν τη ενώσει -ακόμα κι αυτό κοντεύουμε να το ξεχάσουμε. Άντε λοιπόν, περιμένω: divani@otenet.gr. Τα κείμενα αυτά πρωτοδημοσιεύτηκαν στο "Elle", στα "Νέα" και στην "Αυγή" από το 1998 ως το 2005.
Τετάρτη 15 Ιουλίου 2009
συνάντηση σεπτεμβρίου λέσχης ανάγνωσης Καστοριάς
Φίλες μου καλό καλοκαίρι και μην ξεχνατε τις Τρίτες και τις Πέμπτες.
Για τον Σεπτέμβριο διαβάζουμε το ζολι του Colum Mc Cann
Η ιστορία της τσιγγάνας Ζόλι ξεκινά στη Σλοβακία της δεκαετίας του 30, όταν οι στρατιώτες του φασιστικού καθεστώτος σπρώχνουν την οικογένειά της στον πνιγμό. Μόνος επιζών ο παππούς της, ο άνθρωπος που τη μαθαίνει γραφή και ανάγνωση (θέματα, τότε, ταμπού για τους τσιγγάνους) και την παντρεύει με έναν μεγαλύτερο σε ηλικία αλλά ευαίσθητο μουσικό. Τα χρόνια περνούν, τα καθεστώτα αλλάζουν, οι ίδιοι οι τσιγγάνοι αλλάζουν. Και η μικρή Ζόλι θα μεγαλώσει, και θα αρχίσει να ζει μια ζωή γεμάτη ποίηση και έρωτες, περιπλανήσεις και κακουχίες, προδοσίες και εξορίες, χωρίς όμως να χάνει ούτε στιγμή το σθένος της και την υπερηφάνια της για την ιδιαιτερότητα της φυλής της.Από τα πιο σπουδαία επικά και ταυτόχρονα λυρικά ευρωπαϊκά μυθιστορήματα των τελευταίων χρόνων, το Ζόλι του Ιρλανδού Κόλουμ ΜακΚαν σαγηνεύει τον αναγνώστη με την πληθώρα εικόνων και συναισθημάτων που προσφέρει, στα πλαίσια μιας μοναδικής τοιχογραφίας της Ευρώπης των μέσων του 20ού αιώνα.
Για τον Σεπτέμβριο διαβάζουμε το ζολι του Colum Mc Cann
Η ιστορία της τσιγγάνας Ζόλι ξεκινά στη Σλοβακία της δεκαετίας του 30, όταν οι στρατιώτες του φασιστικού καθεστώτος σπρώχνουν την οικογένειά της στον πνιγμό. Μόνος επιζών ο παππούς της, ο άνθρωπος που τη μαθαίνει γραφή και ανάγνωση (θέματα, τότε, ταμπού για τους τσιγγάνους) και την παντρεύει με έναν μεγαλύτερο σε ηλικία αλλά ευαίσθητο μουσικό. Τα χρόνια περνούν, τα καθεστώτα αλλάζουν, οι ίδιοι οι τσιγγάνοι αλλάζουν. Και η μικρή Ζόλι θα μεγαλώσει, και θα αρχίσει να ζει μια ζωή γεμάτη ποίηση και έρωτες, περιπλανήσεις και κακουχίες, προδοσίες και εξορίες, χωρίς όμως να χάνει ούτε στιγμή το σθένος της και την υπερηφάνια της για την ιδιαιτερότητα της φυλής της.Από τα πιο σπουδαία επικά και ταυτόχρονα λυρικά ευρωπαϊκά μυθιστορήματα των τελευταίων χρόνων, το Ζόλι του Ιρλανδού Κόλουμ ΜακΚαν σαγηνεύει τον αναγνώστη με την πληθώρα εικόνων και συναισθημάτων που προσφέρει, στα πλαίσια μιας μοναδικής τοιχογραφίας της Ευρώπης των μέσων του 20ού αιώνα.
Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)