το μέγαρο Γιακουμπιάν διαβάζει η λέσχη ανάγνωσης της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καστοριάς

"Στέγη στον ουρανό"Ο Αλάα αλ-Ασουάνι γεννήθηκε το 1957 στην Αίγυπτο και είναι οδοντίατρος. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου και στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις στο Σικάγο (ΗΠΑ). Το «Μέγαρο Γιακουμπιάν» είναι το δεύτερο μυθιστόρημά του, έχει μεταφραστεί σε εννέα γλώσσες και έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο από τον αιγύπτιο σκηνοθέτη Marwan Hamed. Το Μέγαρο Γιακουμπιάν οικοδομήθηκε τη δεκαετία του ‘30 με παραγγελία του εκατομμυριούχου Αγκόπ Γιακουμπιάν, προέδρου της αρμενικής κοινότητας Αιγύπτου, στο καλύτερο σημείο της οδού Σουλεϊμάν Μπάσα, στο κέντρο του Καΐρου. Αυτή η δεκαώροφη πολυκατοικία-κόσμημα κατοικήθηκε στην αρχή από την αφρόκρεμα της κοινωνίας (υπουργούς, γαιοκτήμονες, πασάδες, ξένους βιομηχάνους, εβραίους εκατομμυριούχους), για να αλλάξει, μετά την άνοδο του Νάσερ στην εξουσία το 1952, κοινωνική σύνθεση: τότε άρχισε η χρησιμοποίηση των σιδερένιων δωμάτων στην ταράτσα από τις συζύγους των αξιωματικών του αιγυπτιακού στρατού οι οποίες εγκατέστησαν εκεί το υπηρετικό προσωπικό τους. Οι εργαζόμενοι στα νοικοκυριά των στρατιωτικών παραχώρησαν στη συνέχεια, με το αζημίωτο, τα δώματα σε φτωχούς επαρχιώτες ή εργαζόμενους κοντά στο κέντρο που είχαν ανάγκη από φτηνή στέγη. Έτσι, μια νέα κοινωνία αναπτύχθηκε πάνω στην ταράτσα, εντελώς διαφορετική από την υπόλοιπη πολυκατοικία. Το κτίριο ενσωμάτωσε, κατά κάποιο τρόπο, τις κοινωνικές μεταβολές που υπέστη η Αίγυπτος τα τελευταία εξήντα-εβδομήντα χρόνια. Ο αλ-Ασουάνι τοποθετεί τη δράση του μυθιστορήματος την εποχή του πρώτου πολέμου στον Κόλπο, μετά την κατάληψη του Κουβέιτ από το Ιράκ και την επέμβαση των δυτικών δυνάμεων (1991). Μέσα από την ιστορία του ξεπεσμένου αριστοκράτη, λάτρη του ωραίου φύλου, Ζάκι-μπέη αλ-Ντεσούκι, του γιου του θυρωρού που λόγω ταπεινής καταγωγής αποκλείεται από τη Σχολή Αστυνομίας, Τάχα αλ-Σάζλι και της περίπου συνομήλικής του Μπουσάινα αλ-Σάγεντ που από πολύ νωρίς αντιλαμβάνεται πως το χρήμα μετρά πάνω απ΄όλα, του ομοφυλόφιλου διανοούμενου, γιου μιας Γαλλίδας και ενός επιφανούς Αιγύπτιου νομομαθούς, Χάτιμ Ρασίντ και του εικοσιτετράχρονου εραστή του, συζύγου και πατέρα, Άμπντου Ράμπα, και του εκατομμυριούχου με το σκοτεινό παρελθόν, χατζή Μουχάμαντ Αζάμ και της «κρυφής» δεύτερης συζύγου του, Σουάντ Γκάμπερ, ο συγγραφέας συνθέτει μια εικόνα της σύγχρονης Αιγύπτου όπου κυριαρχούν η κοινωνική αδικία, οι πολιτικές δολοπλοκίες και η διαφθορά. Σημαντική θέση καταλαμβάνει στο βιβλίο η στροφή του νεαρού Τάχα στο ισλάμ, τα βασανιστήρια και η ατίμωση που υφίσταται από τους αστυνομικούς και ο εγκλεισμός του σε ένα στρατόπεδο ισλαμιστών όπου εκπαιδεύεται για να γίνει μάρτυρας. Με γλαφυρό ύφος, πικρό χιούμορ και οξυδέρκεια, ο αλ-Ασουάνι περιγράφει την πορεία μιας χώρας (ή μιας πόλης) από ένα ένδοξο, πολυπολιτισμικό παρελθόν προς ένα σκοτεινό μέλλον. Μόνη ένδειξη μιας κάποιας αισιοδοξίας, ο γάμος που γίνεται στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου και που φαίνεται προς στιγμήν να γεφυρώνει τις κοινωνικές αντιθέσεις. Η μετάφραση του Αχ. Κυριακίδη στηρίχθηκε κυρίως στην αγγλική, αλλά και στη γαλλική μετάφραση του αραβικού πρωτοτύπου. Αξιοποιήθηκαν επίσης οι γνώσεις των Αραβικών από τα μαθητικά χρόνια του μεταφραστή στην Αίγυπτο. Οι σημειώσεις της μετάφρασης αποσαφηνίζουν το ιστορικό και πολιτισμικό πλαίσιο του μυθοστορήματος.

Η ομάδα ανάγνωσης της βιβλιοθήκης Καστοριάς διαβάζει τα "Ανεμώλια"

Την Κυριακή १२Φεβρουαρίου २०१२ 6।μ।μ η λέσχη ανάγνωσης της Δημοτικής βιβλιοθήκης Καστοριάς θα συναντηθεί για να αναπτύξει το έξοχο βιβλίο του Ισίδωρου Ζουργού "Ανεμώλια"

"Ενα πεινασμένο στόμα"

Το καινούργιο μυθιστόρημα της Λένας Διβάνη(εκδόσεις Καστανιώτη) είναι ένα δυνατό μυθιστόρημα γραμμένο με κέφι και νεύρο,με γρήγορη δράση.

Η αφήγηση δοσμένη από τους δυο κεντρικούς ήρωες,τον φοιτητή-εκπαιδευτή σκύλων Γιάννη και τον καθηγητή νομικής και μέγα δικηγόρο Κρεμόπουλο,δείχνει απο την αρχή την διαφορά των δύο κόσμων.

Συναντιούνται τυχαία στον Λυκαβηττό,όπου έχουν πάει και οι δυο για να βγάλουν βόλτα τα σκυλιά τους.

Η γνωριμία τους είναι καταλυτική.Ο Γιάννης,βάση σχεδίου,γίνεται απαραίτητος στον καθηγητή,διεισδύει στη ζωή και στην οικογένεια του.

Δεν έχει τίποτα να χάσει,είναι" ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟ ΣΤΟΜΑ" , τα θέλει όλα και τα παίρνει όλα...όμως τόσο λαίμαργα που στο τέλος τον "πνίγουν"

Από εκπαιδευτής σκύλων,γίνεται βοηθός στο δικηγορικό γραφείο του καθηγητή και εραστής της γυναίκας του.

Το τέλος; Τραγικό!!

"Το κείμενο από το μέλος της Λέσχης Ανάγνωσης Ε.Τ."

Μετά την Ντόρις Λέσινγκ και το "πέμπτο παιδί" διαβάζουμε το βιβλίο της Λένας Διβάνη "ένα πεινασμένο στόμα" Η επόμενη συνάντηση είναι την Κυριακή ५ Ιουνίου

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

Με ένα νέο μυθιστόρημα με τίτλο «Η συμφωνία των ονείρων» επανέρχεται ο Νίκος Θέμελης. Εντάσσεται και αυτό στη γραμμή του ιστορικού μυθιστορήματος που ξεκίνησε με την τριλογία «Αναζήτηση» (Κέδρος, 1998), «Ανατροπή» (Κέδρος, 2000) και «Αναλαμπή» (Κέδρος, 2003), η οποία έκανε τον συγγραφέα δημοφιλή σε εκατοντάδες χιλιάδες αναγνώστες, και συνεχίστηκε με τα «Για μια συντροφιά ανάμεσά μας» (Κέδρος, 2005) και «Οι αλήθειες των άλλων» (Κέδρος, 2008)- εμβολίμως εκδόθηκε το «Μια ζωή, δυο ζωές» (Κέδρος, 2007).

Τον μυθιστορηματικό ιστό απαρτίζουν τέσσερις σπονδυλωτές ιστορίες από τη διαδρομή μιας οικογένειας που καθεμιά έχει ως κινητήριο δύναμή της ένα όνειρο. «Ενα είδος ονείρου» διευκρίνισε

στο «Βήμα» ο συγγραφέας. «Τα όνειρα του ύπνου, τα όνειρα του ξύπνου, το όνειρο που γίνεται αγοραίο εμπόρευμα, το όνειρο μέσα από μια φροϊδική προσέγγιση» . Η πρώτη ιστορία αναπτύσσεται στα χρόνια του Εμφυλίου στην Ηπειρο, όπως και οι επόμενες δύο, οι οποίες διατρέχουν τη μετεμφυλιακή περίοδο ως το 1965. Η τέταρτη καταλήγει σε ένα νησί του Αιγαίου το καλοκαίρι του 1990.

Εδώ παρακολουθούμε την πορεία ενός διπόλου χαρακτήρων κάθε φορά εν μέσω κοινωνικών και ιστορικών συγκυριών και εσωτερικών διεργασιών, οι οποίες λειτουργούν άλλοτε λυτρωτικά και άλλοτε καταστροφικά. «Το χρονικό όριο του 1990 σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής και την είσοδο σε μια άλλη, την εποχή της παγκοσμιοποίησης, των νέων δεδομένων» λέει ο ίδιος: μια εποχή χωρίς ταυτότητες. Στο τέλος όμως μένει, για κάποιους, το «υπόλοιπο μιας ελπίδας».

Τερέζα Ντεκερού ΄και το τέλος της νύχτας

Για τον Μήνα Φεβρουάριο २०११ η λέσχη ανάγνωσης Καστοριάς διαβάζει २ έργα του Φρανσουά Μωριάκ την 'Τερέζα Ντεκερού' και 'το τέλος της νύχτας' Καλή ανάγνωση

Τη ΄'δεσποινίδα' του Ιβο Αντριτς διαβασε η λέσχη ανάγνωσης Καστοριάς τον Ιανουάριο του 2011